زندگي بايد کرد
گاه با يک گل سرخ
گاه با يک دل تنگ
باز بايد روييد در پس اين باران
باز بايد خنديد بر غمي بي پايان....
باز بايد خنديد بر غمي بي پايان....
|
زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست |
|
پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست |
|
نرگسش عربده جوی و لبش افسوس کنان |
|
نیم شب دوش به بالین من آمد بنشست |
|
سر فرا گوش من آورد به آواز حزین |
|
گفت ای عاشق دیرینه من خوابت هست |
|
عاشقی را که چنین باده شبگیر دهند |
|
کافر عشق بود گر نشود باده پرست |
|
برو ای زاهد و بر دردکشان خرده مگیر |
|
که ندادند جز این تحفه به ما روز الست |
|
آن چه او ریخت به پیمانه ما نوشیدیم |
|
اگر از خمر بهشت است وگر باده مست |
|
خنده جام می و زلف گره گیر نگار |
|
ای بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست |
- وقتی آژاکس از طوفان رهایی پیدا کرد و به روی صخره ای رفت ، رو به دریا مشت کرد و فریاد زد: به رغم خدایان من نجات یافتم! اما پوزئیدون سرنوشت دیگری را برایش ترتیب داده بود....
-خدایان شوخ هستند..این را نه دانته ،بلکه ارتور سی کلارک گفته است... خدایان شوخ هستند...
" و خدایان به شوخی کوچک خود میخندیدند...."
اتفاقات بسیاری برام افتاده. آمدن و رفتن های جدید....شغل جدید...که بار من رو به چین آورد. ولی اینبار برای خودم. گوانگجو شهر تجارته. دنیای عجیبی پر از آدمهایی که برای زندگی بهتر تلاش میکنن و از خمودگی، سکون و اکتفا کردن به آنچه دارند دست بر داشته اند و بجای توجیه اینکه چرا پول داشتن بد است، تصمیم گرفته اند تلاش کنند و زندگی بهتری داشته باشند. از عبدالباسط گرفته که از زاهدان تا اینجا اومده تا با سرمایه اندکی که داره لوازم لازم رو خریداری کنه تا در زاهدان یک شهر بازی درست کنه تا مبل فروشان اصفهان. شهر حرکت داره. شهر روح داره. شهر غطش برای زندگی داره. شهر واقعیه....
این سفر چیزهای جدید دیگری هم داشت. رفتن تا شانگهای به فاصله ۱۳۰۰ کیلومتر به تنهایی و بدون تور و بدون راهنما. سر و کله زدن با چینی های زبان نفهم!!! پیدا کردن آدمهای راستگو و درستکار در اینجا......و دلتنگی...زنده کردن خاطرات فراموش شده. شناختن دوستانی که بدون حضورشان تحمل این سفر خیلی مشکل بود...و ..و....
این شب آخر چرا..........................................
پ.ن۱:پر کن پیاله را کین جام آتشین دیریست ره به حال خراب من نمیبرد.........
........دیگر شراب هم جز تا کنار بستر خوابم نمیبرد........
پ.ن۳: چرا این شارژهای موبایلهای چین اینقدر زود تمام میشوند؟ و درست وسط شنیدن صدای آشنایی باید صدای ناهنجار یک چینی را بشنویم که بلغور میکند این کارت هم تمام شد!!!!!!